@iMuping กำลังนั่งมองพี่ๆ นักบิน

ความเดิมตอนที่แล้ว นักบินและผู้ช่วยได้นำเครื่องบินฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ จากคุณครูการบิน จนมาถึงสนามบินเวียงจันทน์ แต่สภาพอากาศเลวร้ายมาก มีทั้งพายุฝนและลมกรรโชกแรง นักบินจึงได้ตัดสินใจขอบินวนเพื่อรอดูสถานการณ์…

เครื่องกำลังสั่นจากแรงลมพายุ

ในที่สุด นักบินก็ตัดสินใจที่จะนำเครื่องลงจอด เพื่อจะได้รีบส่งตัวผู้ป่วยโรคหัวใจที่โดยสารอยู่บนเครื่อง ให้ถึงมือหมอโดยเร็วที่สุด เครื่องบินค่อยๆ ลดระดับความสูงลง จนถึงระยะความสูง 1000 ฟุต ปรากฏว่าสภาพอากาศเลวร้ายมาก ทัศนวิสัยก็มืดมัว ในที่สุดก็ต้องตัดสินใจยกเลิกการลงจอด (Go-around)

เมื่อกลับขึ้นมาที่ความสูง 4000 ฟุต นักบินก็ตัดสินใจขออนุญาตหอควบคุมการบิน ในการเปลี่ยนสนามบินปลายทางเป็นสนามบินอุดรธานีแทน

สนามบินอุดรฯ อยู่ตรงหน้าแล้ว!

คุณครูการบินกำลังเลือกเมนูสร้างสถานการณ์

หลังจากนั้นทุกอย่างก็เหมือนจะราบรื่น สภาพอากาศก็ดีขึ้น มีลมแรงพอสมควร แต่ไม่มีฝน ทัศนวิสัยก็ค่อนข้างชัดเจน หลังจากนั้นไม่นาน runway ของท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานีก็อยู่ข้างหน้า นักบินก็ค่อยๆ ลดระดับความสูง กาง flap กางล้อ เตรียมพร้อมแล่นลงสู่พื้นโลก

ทันใดนั้นเอง ผมก็หันไปเห็นคุณครูการบินกำลังกดปุ่ม “Gear Fail” หรือก็คือล้อเครื่องบินเจ๊งนั่นเอง ซึ่งตอนนั้นก็ได้แต่คิดในใจว่า “เอาแล้วไง” แล้วก็รีบหันมามองพี่นักบิน พร้อมกับลุ้นว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ในที่สุดล้อก็เริ่มแตะ runway เครื่องบินวิ่งไปข้างหน้าพร้อมกับค่อยๆ ลดความเร็วลง (ช่วงนี้เครื่องจำลองก็ขยับได้สมจริงมาก รู้สึกได้ถึงแรงเฉื่อยเลย) เมื่อเครื่องกำลังจะหยุดสนิท เจ้า “Gear Fail” เมื่อกี้ก็แสดงผล… อยู่ๆ เครื่องก็เอียงไปทางด้านขวา ซึ่งเป็นผลมาจากแกนล้อด้านขวาเกิดการยุบตัว ถ้านึกภาพไม่ออก ลองดูจากคลิปนี้ได้ (แต่ในคลิปเป็นล้อด้านซ้าย)

สุดท้ายก็ต้องจอดเครื่องเอียงๆ ทิ้งไว้แบบนั้นอยู่กลาง runway เพราะทำอะไรไม่ได้แล้ว หลังจากนั้นครูการบินก็กดปุ่มบนหน้าจอ เพื่อตัดฉากไปที่ตอนเครื่องบินจอดเทียบท่าแล้ว (สมมติว่าไม่เกิดเหตุการณ์ล้อพัง) เพื่อให้นักบินได้ลองทำขั้นตอนการปิดอุปกรณ์ต่างๆ หลังการจอด แล้วก็เป็นอันสิ้นสุดการบินกับเครื่องจำลองการบินในวันนี้

เมนูเลือกตำแหน่งของเครื่องบิน (เป็นการข้ามฉากนั่นเอง)

นักบินกำลังไล่สับสวิตช์ตาม checklist หลังการจอด

หลังจบการบิน ทุกคนก็กลับมาที่ห้อง briefing อีกครั้ง เพื่อให้นักบินและผู้ช่วยร่วมกันพิจารณาตัวเอง และคู่หู ถึงสิ่งที่ทำไประหว่างการบิน อะไรบ้างที่เป็นข้อดี อะไรบ้างที่เป็นข้อเสีย จากนั้นครูการบินก็จะเป็นผู้สรุปความเห็นของตนเองให้นักบินและผู้ช่วยฟังด้วย และสุดท้ายก็เป็นการกรอกคะแนนลงในใบประเมิน ซึ่งพี่ๆ ทั้งสองคนก็ผ่านการทดสอบเป็นที่เรียบร้อย

เป็นอันจบช่วงเวลาอันน่าตื่นเต้นของผม ถือเป็นประสบการณ์ที่สุดยอดมากๆ

เชื่อว่าคงไม่เคยมีกรณีแบบนี้มาก่อน ที่คนธรรมดา ไม่ใช่นักบิน ไม่ใช่บุคลากรในวงการด้านการบิน และไม่ใช่สื่อมวลชน แต่ได้เข้ามาอยู่ในเครื่องจำลองการบิน ที่ใช้ฝึกและทดสอบนักบินจริงๆ ของบริษัทการบินไทย แถมยังได้อยู่ฟังช่วง briefing อีกด้วย

สุดท้ายนี้ก็ต้องขอขอบคุณกัปตันมเหศักดิ์ พี่ผู้ช่วยนักบินทั้งสองคน @iMuping และผู้เกี่ยวข้องทุกคน สำหรับประสบการณ์ที่แสนวิเศษนี้ 😀

Advertisements